Dzień Babci i Dziadka

Babcie i dziadkowie już dawno są w innym świecie. Mimo to w strzępach wspomnień gdzieś się kołacze ich głos, obraz…
Tęsknię i chciałabym, by jednak jeszcze byli tutaj, w tym świecie. Chciałabym porozmawiać o korzeniach, o przeszłości, zweryfikować swoje wspomnienia na podstawie ich wspomnień, bo jako dziecko nie widziałam wszystkiego.
Dostałam po jednej babci w spadku wyczulony 6 zmysł i umiejętność śpiewu, po drugiej – styl czesania i (co jest tylko przypadkiem) krzywy mały palec u prawej ręki. Po dziadkach nie dostało mi się chyba nic. Może po jednym zamiłowanie do ręcznych robótek (był szewcem, kaletnikiem, rymarzem i w ogóle „złotą rączką”). Nie dane mi było go poznać, bowiem zmarł 3 lata przed moim urodzeniem.
Od drugiego chyba tylko dostałam umiejętność rozbierania różnych rzeczy. Ze składaniem zawsze było gorzej.
I strzępy bajek opowiadanych na dobranoc, urwane resztki melodii kołysanek… i zimne, przysypane śniegiem grobowce. To wszystko, co mam… co mi pozostało…
Reklamy

2 Komentarze

Filed under życie

2 responses to “Dzień Babci i Dziadka

  1. Sarenzir

    Widzę ze masz takie same tęsknoty co ja.. smutno mi ze wtedy kiedy można było , to się nie doceniało ich obecności na tyle ile warto… mnie zostały nieskończone opowieści z dzieciństwa mojej babci zamiast bajek 🙂 były o wiele lepsze :))))

    • Ano, czas szybko ucieka, a kiedy się jest dzieckiem, to co innego zaprząta myśli. Ni e wiem, na ile w bajkach było prawdy, anegdot z życia, a ile fikcji… już do tego chyba nie dojdę…

Drapnij

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s